برگی از خاطرات مرده یک دختر پاییزی

 

دیگه بسه دیگه بسه دیگه نوشتن بسه حرف زدن بسه وقتی واسه همه چی دیر شده وقتی هیچ کاری نمیشه

کرد  انگار قرار نیست هیچ وقت از این وهم لعنتی بیایم بیرون انگار این زجر لعنتی تا ابد        

                     ادامه داره سرمو که بالا میارم میبینم دور تا دورم و ابرای سیاه محاصره                  

     کردن همه جا پر سیاهیه پر ابرایی که فکر میکنی هر                             

                                        لحظه میخوان ببارن ولی هر چی وای                                      

                          میستی از بارون خبری نیست که نیست بغضی که                                

حس میکنی بین ابرا گم شده شایدم بغض و بارونی در کار نیست و                      

          بازم یه فریب سادست اههههههههههههههههه به چی خیره شدم باز خودمم نمیفهمم              

این ماه باز واسه چی زل زده به چشمام چرا ولم نمیکنه اصلن این زندگی ازمن چی میخواد ؟؟؟؟؟  

  

حس میکنم له شدم  مردم از تشنگی وای دوست دارم جیغ بزنم سرمو بگیرم تو دستامو محکم بکوبمش تو

     دیوار دلم  میخواد گرمای خونی که از سرم با فشار میزنه بیرونو حس کنم تا دیگه دنبال           

            گرمای آغوش کسی نرم با تمام وجودم ناخونامو تو بازوهام فرو میکنم  تا کاملن                 

تو گوشت و خونم احساسش کنم تا یادم بمونه دیگه دنبال فشار بازواش                       

                    رو بازوام نباشم ...  اه بازم این درد کشنده ول کن نیست                               

             حالم خوب نیست به خودم که میام میبینم بازم تمام اتاقو بهم                                      

  ریختمو وسط اتاق نشستم ودارم گریه میکنم خدایا چرا این قدر                                           

زندگی داره سخت میشه به خودت قسم دیگه کم آوردم نگفته                                                    

      بودی قراره اینجوری باشه نگفته بودی بنده هات قراره این                                             

    قدر بد بشن نگفته بودی قراره این قدر اذیتم کنن نگفته                                       

      بودی نگفته بودی .............................................                           


                        

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1391ساعت توسط ....|

 

 

بغض سنگین مرا دیوار می فهمد فقط
جنگجویی خسته از پیکار می فهمد فقط

زندگی بعد از تو را آن بی گناهی که تنش
نیمه جان ماندست روی دار میفهمد فقط

سعی کردم بهترین باشم... نشد، درد مرا
غنچه ای پژمرده در گلزار می فهمد فقط

غیر لیلا رنج مجنون را نمی فهمد کسی
آنچه آمد بر سرم را یار می فهمد فقط

ای گلم هرکس که محوت شد مرا تحقیر کرد
حس عاشق بودنم را خار می فهمد فقط

حرف بسیار است اما هیچکس همدرد نیست
جای خالی تورا سیگار می فهمد فقط

حرف دکترها قبول آرام میگیرم ولی
حرف یک بیمار را بیمار میفهمد فقط

تنشه ی یک لحظه دیدار تو ام...حال مرا
روزه داری لحظه ی افطار می فهمد فقط

 

 

نوشته شده در شنبه پانزدهم مهر 1391ساعت توسط ....|

خدایا روزی که منو به این دنیا دعوتم کردی روزی که من اینقدر حساس و ظریف ساختی 

نگفتی این بنده ی من گناه داره؟؟

به آدما نگفتی اذیتم نکنن؟؟؟

نگفتی با یه اشاره میشکنم؟؟

خدایا دلت برام نسوخت ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چه قدر محبت کنم و بی محبتی ببینم؟؟

چرا به هر کی محبت میکنم فکر میکنه طلب کاره ازم ؟؟

چرا آدما این قدر بی لیاقتن؟؟

خدایا چی میشد اگه یه فرشته واسم میفرستادی؟؟

از اون فرشته های مهربونت

فرشته ای که دوسم داشته باشه

اشکامو پاک کنه و دردام فراموشم شه

یکی که بیاد بهم بگه از این به بعد فقط قراره بخندی

بهم بگه گریه نکن عزیزم هیج کسو نداری؟؟

خودم میشم همه کست   

بهم بگه : همه اذیتت کردن؟؟    من همه ی اذیتاشونو جبران میکنم

مهم نیست چند سال تا اومدنش طول بکشه ولی کاش که بیاد....

 

مادرم هر اتفاقی که افتاد مهم نیست ولی کاش بر میگشتی

کاش همه چیز بهتر بود کاش تو بودی

کاش بابا دوسم داشت 

کاش از خونه بیرونم نمیکرد   کاش مجبور نبودم ترکتون  کنم

اگه تو بودی حتمن نمیذاشتی   اما مامانی دخترت داره میره 

دیگه کم آوردم دیگه طاقت ندارم دیگه نمیتونم

سینم میسوزه و این قلب درد لعنتی ولم نمیکنه بزار من هممونو خلاص کنم بابامو 

مونا رو  مامانشو   

قلبمو همه رو

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم تیر 1391ساعت توسط ....|

گاهی اوقات فکر میکنم چی باعث میشه که جلوی دلمونو بگیریم؟؟؟؟؟

گناه؟؟؟

اگه 24 ساعت گناه آزاد میشد چیکار میکردید؟؟

خواهشن جواب بدین برام مهمه


نوشته شده در جمعه نوزدهم خرداد 1391ساعت توسط ....

آه خدای من کاش فردا رو از تاریخ روزاتو دنیا حذف میکردی کاش................

امشب تولدمه و کاش نبود کاششش

کاش دور شم از همه

خدایا امشب شب تولدمه میدونی آرزوم چیه؟؟

فقط یه آرزو دارم 

آرزو دارم تا تولد بعدیم پیش تو باشم و از این دنیا لعنتی راحت شم فقط همین

خدایا قسمت میدم قسمت میدم به این اشکام به دل شکستم خدایا باشه؟؟؟

تولدم مبارک

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد 1391ساعت توسط ....|

 

شب را نوشیده ام

و بر این شاخه های شکسته میگریم

مرا تنها گذار ای چشم تب دار سرگردان !

مرا با رنج بودن تنها گذار

مگذار خواب وجودم را پر پر کنم

مگذار از بالش تاریک تنهایی سر بردارم

و به دامن بی تارو پود رویاها بیاویزم

سپیدی های فریب

روی ستوی های بی سایه رجز میخوانند

طلسم شکسته ی خوابم را بنگر

بیهوده به زنجیر مروارید چشمم آویخته

اورا بگو

تپش جهنمی مست !

او را بگو :نسیم سیاه چشمانت را نوشیده ام

نوشیده ام که پیوسته بی آرامم

جهنم سرگردان !

مرا تنها گذار

میدونین از کیه؟؟

نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1391ساعت توسط ....

حس میکنم هنوز یه آرزو دارم که میخوام بهش برسم

میدونم که بهش میرسم 

یه روز میرم از این شهر کثیف میرم بی خبر جایی که هیچ

کس منو نشناسه

تنهای تنها

حتی به اونم نمیگم

اونقدر میرم تا گم شم جایی که خودمم ندونم کجاست

میخوام زیر بارون زندگی کنم

تنها

اونقدر دور شم و گم شم که همه فراموشم کنن

هیچ جایی نباشم حتی تو خاطره ها......

برم و بشم دختر بارون.......!!!!

اونی که میخواستی تو غبارا گم شد                                مرغی شدو پشت حصارا گم شد

اسم تو رو رو بال مرغا نوشت                                       رو کنده ی سبز درختا نوشت

یه روز که بارون میومد بهش گفت                                   یه روز دیگه رو موج دریا نوشت

دریا با موجاش اونو از خودش روند                                   مرغ هوا گم شد و اونو گریوند

اونی که میخواستی تو غبارا گم شد                             مرغی شدو پشت حصارا گم شد

باد اومد و تو جنگلا قدم زد                                           اسم تو رو از همه جا قلم زد

ببین جدایی چه به روزش آورد                                      چه سرنوشتی که براش رقم زد

اونی که میخواستی تو غبارا گم شد                             مرغی شد و پشت حصارا گم شد

نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت 1391ساعت توسط ....|

سلام به همه ی دوستای عزیزو مهربونم عید همتون مبارک امیدوارم تمام روزهای سختی که داشتم و داشتین تو این سال فراموش شه

نوشته شده در دوشنبه هفتم فروردین 1391ساعت توسط ....

نوشته شده در جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت توسط ....|

مادر من فقط یک چشم داشت. من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود
اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پختیک روز اون اومده بود دم در مدرسه که به من سلام کنه و منو با خود به خونه ببره
خیلی خجالت کشیدم. آخه اون چطور تونست این کار رو بامن بکنه ؟


ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390ساعت توسط ....

من به زودی تمومش میکنم این کابوسو من تو اوج گمشدگی خودم رو پیدا کردم و باز هم خواهم کرد

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390ساعت توسط ....

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390ساعت توسط ....|

از کی بگم ؟؟ برگشتم ولی

با یه دنیا درد این بار هزار بار زمین

خوردم از همه خوردم  از همه با یه دنیا

درد برگشتم هزار تا اتفاق برام افتاد هزار تا

قصه وحشتناک دلم میخواد به هیچ کدومشون فکر

نکنم و زندگیمو کنم ولی حیف زندگیم از اینا درست شده

دوست ندارم حس بدیو بهتون بدم ولی چیکار کنم اینجا نگم کجا

بگم ؟؟ به کی بگم ؟؟ ولی میخوام سعیمو بکنم ولی به کمک نیاز دارم

فقط کاش کسی بود کاش منتظرم بود آن دست بلند آن کوه عظیم آن فرد

عجیب که گهی مانند رود است گهی مانند خورشید چه قدر مانده به رود چه قدر

مانده به خورشید؟؟؟

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390ساعت توسط ....

دلم میخواد دوباره برگردم مثل همون روزا که تمام حرفام فقط اینجا بود دوباره

نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اسفند 1390ساعت توسط ....|

سللللللللللللللللللام  به تمام دوستای مهربونی که تو این غم هام با هام شریک بودن بهم سر میزدن

 و کلی با نظراشون و راهنماییاشون خوشحالم میکردن و سعی میکردن کمکم کنن الان که نگاه میکنم

میبینم غم و غصه همیشه هست میخوام زندگیمو آیندمو خودم بسازم با تمام مشکلاتم جلو میروم و به

 هدفم میرسم شاید دیگه نتونم زیاد بیام از همه دوستای مهربون و نازنینم ممنونم (سارا جون میثم

جون  شقایق جون سمیرا جون و......) الان اسم همشون یادم نیست ولی از همشون ممنونم به خاطر

 بودنشون به خاطر هم دردیاشون همتونو خیلی خیلی دوست دارم 

تا دفعه ی بعد که بیام بای بای دوستای گلم

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389ساعت توسط ....|

بهترین لحظاتم دارن میگذرن و نمیدونم چه شکلی نگهشون دارم تند تند میگذرن و من مات و مبهوت  

                     به گذر این روزا خیره میشم میدونم این لحظه دیگه بر نمیگرده همین لحظه که اینا رو

                                                مینویسم دیگه هیچ وقت نمیتونم به این لحظه بر گردم نمیدونم

                                                               این جسم پیر و خستمو به زور حمل میکنم به سختی

                                                       دیگه همه ی امیدمو از دست دادم مثل یه مرداب ساکت و آروم

                                             ساکن دلم برای تمام کسایی که میان اینجا و برای یک لحظه غمم رو

                                  احساس میکنن هم میسوزه حالا به تمام زندگیم مثل یک خاطره ی تلخ مثل

                        کابوس بلند نگاه میکنم کاش این کابوس زودتر تموم شه دردی که تا مغز استخوونمو

             میسوزنه ثانیه هایی که تا ابد با هامن چه قدر دورم این روزا تو دنیای دیگه ای سیر میکنم هزار

بار صدام میکنن تا متوجه میشم اصلا نمیفهمم اطرافم چه اتفاقی داره میوفته میخوام دور شم از همه از

    این خاک غریب از این حس عجیب میخوام همه چیزو فراموش کنم همون طور که تو این مدت خودمو

          فراموش کردم دیگه نمیخوام ادامه بدم احساس میکنم خیلی وقته که مردمو هیچ کس نمیدونه

                 خسته شدم از خندهای دیگران وقتی دردتو میبیننو میخندن اشکتو میبیننو میخندن بازم به

                        حرفا و کاراشون ادامه میدن نمیخوان تو باشی حتی حالا که دیگه مردی خسته شدم

                               از بس پیش همه خندیدم و دردامو قایم کردم ریختم تو دلم از عشق خسته ام از

                                        این تکرار پی در پی به هیچ کس نمیشه اعتماد کرد هیچ کس همه دروغ

                                                    میگن میگن دوست دارن میگن بهت اعتماد ندارن دیگه هیچی

                                                              نمیخوام فقط ..........از خدا میخوام زودتر این لحظه ها

                                                   تموم شه زودتر از این جسم خاکیه مرده خلاص شم جسمی که

                                            بند بند وجودش سوخته و گندیده چشمامم از دست من خسته شدن

                                      از دست سیل اشکامو بی قراریه دستام از خدا میخوام هیچکس دردی که

                            احساس میکنمو احساس نکنه دیگه نمیخوام دلم برای کسی بزنه وقتی حرفاشون

                  هنوزم داره منو میسوزونه نمیدونم چرا دلم آروم نمیگیره تمام زندگیم شده خیره شدن به

           در و دیوارای اتاقم اشک ریختن برای چیزی که هرگز اتفاق نیوفتاده و شایدم هرگز اتفاق نیوفته

  هیچ وقت این روزا رو یادم نمیره تا صبح زجه زدنای بی صدا نفس نفس زدنام و گریه های بی انتها از

                             همه چیز میترسم هر جا میرم انگار یکی باهامه

                                     یکی که هیچ وقت تنهام نمیذاره تو اتاقم بیرون

                                          همه جا دیشب وقتی رفتم تو اتاقم و درو بستم

                                     مثل همیشه اشکام سرازیر شد که یکی در زد

                            محکم در میزد درو باز کردم هیچ کس نبود همه

                                      رفته بودن بیرون من تنها بودم دوباره در زدن

                                           ترسیدم میلرزیزدم و اشک میریختم نزدیک بود

                                        در اتاقم کنده شه اون قدر گریه کردم که از

                                حال رفتم وقتی پاشدم همه اومده بودن

                                      نمیدونم چه بلایی قراره سرم بیاد یعنی

                                           قراره دیوونه تر از این شم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

                                                    دیوونه تر از اینی که هستم؟؟؟؟ کاش

                                       جز گریه راهی بود روز به روز لاغر تر و ضعیف

                                تر میشم میخوام آتیش بگیرم بیشتر از این

                           بسوزم شاید بهتر بتونم با این دل پر از غصه

                                و تنهایی بسازم احساس میکنم هیچ چیز

                                      زنده ای تو وجودم نیست اشک میریزم و

                                            اشک میریزم جون از تموم بدنم رفته خون

                                                  توی رگهام منجمد شده پوست و گوشت

                                            بدنم خشکیده مرده چی میتونه ثابت کنه

                                      که هنوز زنده ام؟؟؟؟؟ شاید سیل این اشکا

                                 که هنوز از چشمای مرده ی من میریزه بیرون

                             شایدم این درد کشنده که تمام وجودمو

                                     گرفته دیگه حالم از همه ی آدما بهم

                                میخوره از چشمایی که خود خواهی توشون

                         موج میزنه تمام وقتشون درگیره وجود مسخرشون میکنن

                   آدمایی که جز پولاشونو حساب بانکیشون هیچ کسو نمیشناسن از

           این همه دروغ و فریب خسته شدم چرا باید باشم؟؟؟؟؟؟؟ چرا اومدم؟؟؟؟؟؟؟ چرا

     نمیرم ؟؟؟؟؟؟ من که نخواستم بیام خدایا این نیمه جونو خلاص کن از این باتلاق کثافت که

           همه توش غرق شدن و نمیفهمن منو آوردی که اینا رو نشونم بدی؟؟؟؟ این همه

                  پستی و کثیفی و نشونم بدی ؟؟؟؟؟ من دیدم حالم از بنده های بی

                         معرفت و خود خواهت بهم میخوره از این غرور مزخرف از این..

                              کاش دستم یاری میکرد ول ی دیگه نمیتونم انگشتام

                               تیر میکشه و میسوزه دیگه نمیتونم بنویسم ........

نوشته شده در سه شنبه سی ام شهریور 1389ساعت توسط ....|

         میرسد روزی که بی من روزها را سر کنی             میرسد روزی که تنها مرگ را باور کنی

         میرسد روزی که تنها در کنار قبرمن                    شعر های کهنه ام را مو به مو از بر کنی  

 


           

                        با کی میتونم حرف بزنم به کی بگم چه حالی دارم چرا همه

                این قدر غریبه ان دورن همدیگرو نمیبیینن درد کشیدن دیگران براشون مهم

                           نیست تنها تو این قفس گیر افتادم درد قلبم داره نفسمو

                میبره دوست دارم داد بزنم کیه که بشنوه؟؟؟؟؟؟ هیچ کس فقط با خودشون

                           میگن یارو روانیه دوست ندارم از خونه پامو بزارم بیرون از

                آدما بدم میاد وقتی بی هدف تو خیابون قدم بر میدارم و به زمین خیره میشم

                            راه میرم حتی نمیدونم به سمت کی به چه امید ؟؟؟

               بی هدف دیگه دنبال آشنا هم نمیگردم وقتی میبینم آدما این قدر بی معرفتن

                             از همشون متنفر میشم از این همه دروغ قبلا عاشق

                خرید بودم اما حالا .....اصلا حوصلشو ندارم شبا پنجرمو وا میکنم و به آسون

                              خیره میشمو باهاش خلوت میکنم بهش میگم آدما

              باهام چی کار کردن ازدردام بهش میگم بهش میگم دیگه نمیتونم با هیچ کس

                               حرف بزنم میگم همش زبونم قفل میکنه میگم و

              میپرسم چرا این قدر تنهام؟؟؟؟؟؟ چرا یه شب نمیتونم راحت بخوابم چرا تاصبح

                              هزار بار باید از خواب بپرم به خدا میشنوم صدای

             پاهاشو وقتی میاد تو اتاقم اما وقتی بر میگردم هیچ کس نیست بازم یه اشتباه

                             بود هر شب باید هزار بار از خواب بپرم و بازم ببینم

               که اشتباه کردم به کی بگم خستم ؟؟؟؟ دلم میخواد راحت شم از این دنیایی

                             که هیچ امیدی بهش نیست بعد از این که کلی با

               خودم حرف زدم از پنجره به بیرون خیره شدم وقتی چشمام درد گرفت وقتی

                             خسته شدم سرمو تو دستام میگیرم و آروم اشک

                میریزم حسرت به دلم مونده بلند گریه کنم به دلم مونده

         داد بزنم خسته شدم از بس صدام تو حنجره خفه شد

 کاش میشد بلند داد بزنم گریه کنم جیغ بکشم به دلم

       مونده کاش میشد یه جوری این بغض کال همیشگی

              ولم میکرد کاش راحت نفس میکشیدم کاش میشد

                       شبا راحت بخوابمو از درد تختمو چنگ نزنم کاش

                             وقتی گریه میکنم وقتی اشک تو چشمام جمع

                                    میشه چشمام درد نگیره اشکام راحت سرازیر

                                          شه و دردش دیوونم نکنه خدایا کاش این گریه

                                                   رو ازم نگیری دلم به همین اشکام خوشه

                                                         وقتی دارم دیوونه میشم وقتی این بغض

                                                              سنگین گلومو گرفته فقط با این اشکاست

                                                                     که خالی میشم تو رو خدا این و ازم نگیر

                                                                                  این گریه های شبونه رو ازم نگیر

                                                                                            جونم به اشکام بنده به

                                                  این گریه ها

                                        این دلخوشی رو ازم نگیر ....

                                بزار احساس کنم هنوز کنارمی و صدامو

                       میشنوی این روزا همش سیاهه تنها رنگی که میبینم

                 سیاهیه این روزا تو آینه خودمو نمیشناسم برای خودم غریبه ام

          به چهره ی توی آینه خیره میشم و میپرسم یعنی این منم؟؟؟؟ من که این

   شکلی نبودم چرا این قدرزیر چشمام گوده چرا چشمام این طوری بی حس شده انگار

 برقی تو چشمام نبوده و نیست بعد به چهره ی عجیب تو آینه میخندم دستمو میگیرم رو

  صورتمو دوباره آروم اشک میریزم اون قدر اشک میریزم که چشمام میسوزه تیر میکشه

           تو خیالم تو رو تجسم میکنم که کنارمی که تو چشمام خیره شدی و بازم

                    میگی این روزا میگذره بازم میگی صبر کنم دستمو میگیری و

                          میبوسی بوسه ی تو جونی تازه و دوباره بهم میده

                                اما بازم به خودم میام میبینم همش خیال

                                     بوده و تو نیستی دلتنگی امونمو

                                            میبره منتظر میشینم تا

                                                     بازم تو رویا

 ببینمت به ساعتی که خریدی زل میزنم با خودم میگم  چه قدر دیگه این عقربه هاباید

     بدوون تا به تو برسم؟ تا دوباره لحظه های خوب با تو بودن برسن؟ خدا میدونه

       چه قدر تو تنهاییام بهت فکر میکنم گاهی سنگینی نگاه یکی رو احساس

                میکنم برمیگردم میبینم هیچ کس نیست کاش تو بودی ولی

 نیستی میدونم این نوشته ها واستون تکراری شده چیکار کنم وقتی تمام زندگیه من تکراره

    و تکرار دیگه این دنیای مصنوعی برام جالب نیست دوست دارم تو دنیای خودم زندگی

            کنم کاش خود کشی گناه نبود نه؟؟؟ اونوقت یه شب تمام اتاقم مرتب

                       میکردم.... با همه مهربون میشدم و حسابی به خودم

میرسیدم عطری که برام خریدی میزدم تابویی بدم که تودوست داری بعدمیرفتم تو اتاقم

  پنجره رو باز میکردم پرده هارومیزدم کناریه نفس راحت میکشیدم تیغو برمیداشتمو

     آروم دستمو باهاش نوازش میدادم بعد با خونم رو سرامیک کف اتاقم چشماتو

                  نقاشی میکردم مامانم چشماتو میبوسیدم و بعد قاب عکستو بغل

میگرفتموبا خونم میشستمش منتظر میموندم بیای میومدی دیگه آرزویی نمیموند ولی اگه

    نیومدی مجبور میشدم تنها برم قشنگه نه؟؟ من که خیلی دوست دارم شاید بگی

         دیوونم شایدم از این حرفام حسابی ناراحت شی ولی تعجبی نداره خیلی

                 وقته که باهات غریبم خیلی وقته که تو دوری و هر چی میدوئم

                        نمیرسم دیشب کلی تو خواب جیغ زدم بار اول بود

                               این قدر تو خواب حالم بد شده بود وقتی

                                        از خواب پریدم دیدم همه

                                                  خوابن باورت

                                                     میشه؟

بی خیال دیگه باید باور کنم سقوط کردنم و دارم میبینم

چی کار کنم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چی کار کنم؟؟؟؟؟

نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم شهریور 1389ساعت توسط ....|

میبینی چه قدر دور شدیم ؟؟؟؟

   نه نمیبینی اگه میدیدی نمیذاشتی

       خدا میدونه چه حال و روزی دارم خسته

             آشفته بدون هیچ حسی برای ادامه دادن

                میدونی دوست داشتم بخوابم تا همیشه خدا

                    میدونه تا چه حد نیاز به آرامش دارم نیاز به محبت

                       به نوازش های بارون چرا بارون نمیاد نکنه باهامون قهر

                           کرده دیگه خسته شدم هی میشینی پای پنجره به آسمون

                                  خیره میشم به انتظار بارون ولی هیچ خبری نیست الان که دارم اینا

رو مینویسم دستام میلرزه

   نمیدونم کاره درستی میکنم

       یا نه؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!! شایه باید این

           حرفا برای همیشه توی دلم مدفون باقی

                بمونه ولی اگه اینجا ننویسم چی کار کنم؟؟؟؟

                    با دلی که داره میسوزه چی کار کنم؟؟؟؟ شاید با

                        خوندن این مطلب به حال من تاسف بخورید و بگید چه

                                 قدر ضعیفم کاش اینو نگید امروز بعد از پنج روز تنهایی

                                    بابا و نامادریم و نا خواهریم از مسافرت برگشتن من و دو تا

                                         برادر کوچیکترمو تو خونه تنها گذاشته بودن و بافامیلای نامادریم رفته

بودن مسافرت ما که بچه های

  واقعی بابام بودیم هیچ وقت باهاش

     نبودیم همیشه تنها کاش میتو نستم

       همه چیز رو بنویسم کاش میشد به روم

           نیارم سوزش چشمامو ضعف دستامو ولی

              انگار نمیشه شب احیا چه قدر واسشون دعا کردم

                   دعا کردم بابام مهربون شه دعا کردم قوی بشم ولی

                        مثل این که دعا هام بی اثر بود با خودم عهد کردم بابام

                            که اومد به روم نیارم ولی نمیشد وقتی یه نفر و دوست داری

                               ازش توقع داری کاش میشد یکی به بابام بفهمونه که چه قدر دوسش

دارم و چه قدرازش توقع دارم

  توقع دارم دوستمون داشته باشه

   و یه ذره ما براش مهم باشیم دردامون

     تنهاییامون گریه هامون دلم به حال خودم

        میسوخت به حال بی کسیام خودش بحث و

           شروع کرد دیگه عادت نداشتم داد بزنم خیلی آروم

              جوابشو میدادم و شکایتامو میگفتم که نامادریم شروع کرد

                 به داد زدن و بحث کردن با من هنوز آروم بودم چون جوابام منطقی

                      بود... چون حقیقت بود عصبانیشون میکرد بهشون گفتم چه قدر بی

                          مسئولیتن بهشون گفتم چه قدر بی رحمن فقط داد میزدن کم کم داشت

                              سرم درد میگرفت داداشم با نامادریم بحثش شد نمیدونستم چی بگم چی کار

کنم وسط خونه راه میرفتم و

  ساکت فقط گوش میدادم نامادریم

   داشت بهمون توهین میکرد این همه با

       احترام باهاش رفتار کردم اما در کمال بی

          احترامی هر چی میتونست میگفت داشتم

               خورد میشدم نمیدونستم باید حرف بزنم یا نه

                     واسه تمام حرفاش جواب داشتم ولی...... هیچی

                           نمیگفتم فشارم افتاده بود به خاطر خدا سکوت کردم

                                بحث بالا میگرفت وای حالا داشت به مادرم توهین میکرد

                                      این یکی رو واقعا نمیشد تحمل کرد کاش به خودم میگفت به

                                           من هر چی میخواست میگفت ولی به مادرم نه ........سوختم

                                             تمام بدنم سوخت دستام مثل یخ سرد شده بود داشتم از حال میرفتم

پیش بابام نشستم دست

  بابامو گرفتم اون قدر دستام یخ

    بود که.... بابام گفت : وای چه قدر

       دستات یخه سر درد میگیرم دستتو بردار

           حرفای همه قاطی شده بود ناخواهریمم اضافه

                شده نمیدونم من چرا لال شده بودم سرم گیج میرفت

                    اشکام پشت چشمام حبس شده بودن قلبم میسوخت تیر

                        میکشید کاش میتونستم بلند بلند گریه کنم داد بزنم ولی هر

                            لحظه بی حال تر و سست تر میشدم نمیدونید چه قدر سخته چند

                                تا غریبه به مادرت توهین کنن و هیچی نگی دم نزنی آتیش بگیری ذره

                                  ذره آب شی له شی داغونت کنن و هیچی نگی آرزو میکردم کر میشدم و

                                 نمیشنیدم سرم پر بود از حرفایی که ازشون متنفرم از دردایی که جرات گفتنشو

به هیچ کس نداشتم پا شدم

  رفتم سمت آشپزخونه برگشتم

      دیدم چشمام تار شده بود صداها

          نا مفهوم شده بودن نمیفهمیدم چی

             میگفتن پاهام دیگه توان نگه داشتنمو نداشتن

                  افتادم زمین چشمامو بستم و دوباره باز کردم از خدا

                      کمک خواستم دوباره پا شدم اون قدر توی بحثشون غرق

                           بودن که متوجه نشدن پارچ آبو برداشتم و یه لیوان آب قند

                               درست کردم گلوم مثل چوب خشک شده بود به سختی از

                                   گلوم پایین میرفت بعدش کم کم حالم بهتر شد تمام سعیمو کردم

                                      زودتر دعوا ها بخوابه بعد رفتم تو اتاقم به تو زنگ زدم ساعت 3 نصفه

                                      شب بود خوابیده بودی الهی بمیرم شرمنده بیدارت کردم صداتو که شنیدم

                                         یادم افتاد هنوز یکی هست که براش مهمم صداتو که شنیدم بغضم ترکید

زدم زیر گریه دلم میخواست

  پیشم بودی تومنو تو آغوشت

   میگرفتی و آرومم میکردی بهم امید

      میدادی نوازشم میکردی صدات آرومم

         میکرد بهم دلداری میدادی وای عزیزم یه دنیا

           ازت ممنونم تلفن و که قطع کردم صورتمو گذاشتم

              رو بالش و گریه کردم بی صدا اشک ریختم اون قدر گریه

                 کردم که تمام بالشم خیس خیس شده بود باورم نمیشد

                      این همه گریه کرده باشم از خدا کمک خواستم خدایا دیگه

                        خسته شدم مگه نگفتی نزدیکمی ببین چه قدر شکستم ببین

                            چه قدر بهت نیاز دارم به عشقت به مهربونیات به حمایتت فقط تو

                                میدونی چه حسی دارم ...تو میدونی چه قدر تنهام میدونی چه قدر

                                دوستت دارم خدایا همیشه بمون پیشم هیچوقت تنهام نزار ببین بنده هات

                                     باهام چی کار میکنن به خاطر تو جوابشونو ندادم آخه بنده های تو ان خدایا

                               دیگه از این دنیا خسته شدم جونمو بگیر تحمل این جا برام سخت شده بزار بیام

                        پیشت کنار خودت دلم برات تنگ شده خدایا ببین چه جوری تمام بدنم میلرزه به

                 کی بگم دارم دیوونه میشم 

      ببین ببین چه حالی دارم دیگه خودمم از این حالم خسته شدم همیشه

             داغون همیشه گریه با این حال باید مشکلات دوستامم حل کنم تو که

                میدونی تو که از مشکلاتم باخبری تو که میدونی تا چه اندازه دیوونم کاش

                       میومدی ببینمت نمیدونی چه قدر بهت نیاز دارم به نگاهت به عشقت به

                           حمایتت به نگاه پر از محبتت هر چی میگم بیا من مردم میگی میام میپرسم

                                 پس کی؟؟؟ میگی یه روز میام ولی نمیگی اون روز کی میرسه این انتظار آخر

                                     منو میکشه راستی عزیزم چند شب پیش خوابتو دیدم وقت نشد برات تعریف

                                کنم یعنی مشکلاتمون نذاشتن ببخش که تو رو هم در گیر مشکلاتم میکنم

                        آخه من که کسی رو ندارم بهتره دیگه سرتودرد نیارم عزیز دلم یه روز میای

                میدونم میای مهربونم دوستت دارم ......................................

ببخشید اگه با مشکلاتم ناراحتتون کردم نتونستم طاقت بیارم شاید هیچ کدومتون حوصلتون نگیره کل

این مطلب و بخونین اشکال نداره همین که اینارو مینویسم و این جا میزارم کلی آروم میشم از تمام

کسایی که اینا رو میخونن و با من شریکن متشکرم..... خواهش میکنم کمکم کنید و بگید چی کار

کنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راستی خیلی خیلی واسم دعا کنید

نوشته شده در دوشنبه پانزدهم شهریور 1389ساعت توسط ....|

من اینجا بس دلم تنگ است و هر سازی که میبینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم 

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟؟؟

 

 

 

تو با يك جرعه از درياي يادت


ميان باغ قلبم جا گرفتي


تو با يك انعكاس نقره اي رنگ


تو چون يك هديه فيروزه اي


رنگ مرا بر قايق رويا نشاندي


و با يك لطف يك لبخند ساده


مرا به سرزمين عشق خواند ي


تو ديار ميان قلب ها رابه رسم آسماني ها شكستي


چون حسي غريب و واژه هاي سرخ


ميان دفتر روحم نشستي


تو درياي ترين ترسيم يك موج


تو تنها جاده دل تا خدايي


تو مثل شوق يك كودك لطيفي


تو مثل عطر يك


گلدان رهايي


تو مثل نغمه موزون باران


به روي اطلسي ها نازنيني


و تا وقتي روحم مال اينجاست


به روي صفحه دل مي نشيني

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم
تو مثل
شمعداني ها پر از رازي و زيبايي
و من در پيش چشمان
تو مشتي خاك گلدانم
تو درياي تريني آبي و آرام و بي پايان
و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم
تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف
و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم
نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته
به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم
تو دنياي مني بي انتها و
ساكت و سرشار
و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم
تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور و نامعلوم
و من در حسرت ديدار چشمت رو به پايانم
تو مثل مرهمي بر بال بي جان كبوتر
و من هم يك كبوتر تشنه باران درمانم
بمان امشب كنار لحظه هاي بي قرار من
ببين با تو چه رويايي ست رنگ
شوق چشمانم
شبي يك شاخه نيلوفر به دست آبيت دادم
هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم
تو فكر خواب گلهايي كه يك شب باد ويران كرد
و من خواب ترا مي بينم و لبخند پنهانم
تو مثل لحظه اي هستي كه باران تازه مي گيرد
و من مرغي كه از عشقت فقط بي تاب و حيرانم
تو مي آيي و
من گل مي دهم در سايه چشمت
و بعد از تو منم با غصه هاي قلب سوزانم
تو مثل چشمه اشكي كه از يك ابر مي بارد
و من تنها ترين نيلوفر رو به گلستانم
شبست و نغمه مهتاب و مرغان سفر كرده
و شايد يك مه كمرنگ از شعري كه مي خوانم
تمام آرزوهايم زماني سبز ميگردد
كه تو يك شب
بگويي دوستم داري تو مي دانم
غروب آخر شعرم پر از آرامش درياست
و من امشب قسم خوردم تر ا هرگز نرنجانم
به جان هر چه عاشق توي اين دنياي پر غوغاست
قدم بگذار روي كوچه هاي قلب ويرانم
بدون تو شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد
دعا كن بعد ديدار تو باشد وقت پايانم

 

 

تقدیم به فرشته ای که هنوز پا به زندگیم نذاشته ولی میدونم دیر یا زود میاد

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

هوا ترست به رنگ هواي چشمانت

         دوباره فال گرفتم براي چشمانت

               اگر چه كوچك و تنگ است حجم

                     اين دنياقبول كن كه بريزم به پاي

                           چشمانت بگو چه وقت دلم را ز ياد

                     خواهي برداگر چه خوانده ام از جاي

               جاي چشمانت دلم مسافر تنهاي

        شهر شب بو هاست كه مانده در

    عطش كوچه هاي چشمانت

       تمام آينه ها نذر ياس لبخندت

          جنون آبي در يا فداي چشمانت

              چه مي شود تو صدايم كني به

                  لهجه موج به لحن نقره اي و بي

                      صداي چشمانت تو هيچ وقت پس

                  از صبر من نمي آيي در انتظار چه

            خاليست جاي چشمانت به انتهاي

      جنونم رسيده ام اكنون به انتهاي

 خود و ابتداي چشمانت من و

       غروب و سكوت و شكستن و

               پاييزتو و نيامدن و عشوه هاي

                      چشمانت خدا كند كه بداني

                          چه قدر محتاج ست نگاه خسته

                                من به دعاي چشمانت

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

ازمن ... میخواهی  اما آیا دوستم داری؟؟؟

هنوز حتی دوستت دارم بر زبانت جاری نشده از لمس تن من سخن می گویی؟؟

به هستیم سوگند مادختران لمس که میشویم

سه بخش میشویم در ذهن همه .....فا....ح.....شه...

با .... جلو میایی و میخواهی ماندگار شوم؟؟

به تمام هستیم سوگند بدون هم آغوشی با احساساتم چنان جذبت میکنم

گویی هزار بار هم خواب بودیم....فقط حس مرا درک کن...

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

مامان خوبم یادته بهم چی میگفتی؟؟؟

یادت گفتی همه چیز یه مادر بچشه؟؟؟

پس چرا رفتی مامانم؟؟؟ دوسم نداشتی؟؟؟   مگه من همه چیزت نبودم؟؟؟ میدونم بد بودم 

قدرتو ندونستم تورو خدا ببخشید منو ببخش باشه؟؟؟

مگه نگفتی مثل گل حساسم مامانم گل حساستو گذاشتی ورفتی؟؟؟؟ چرا دیگه زنگ نمیزنی چرا جوابمو نمیدی؟؟؟

یادته گفتی قدر چشمامو بدونم یادته بهم گفتی هیچ وقت با این چشا گریه نکنم کجایی که انقدر با این چشا گریه کردم  دارم تار میبینم

یادته گفتی خوشگلیام به تو رفته؟؟؟ 

مامان بخشید دیگه کارایی که دوست نداری نمیکنم

دیگه روسری نمیزارم دیگه با دوستام بازی نمیکنم قول میدم دیگه موهامو نکنم دستمو تو دهنم نکنم

دیگه هر کاری که تو بخوای میکنم ولی تو رو خدا برگردددددددددددددددددددددددددددددددد

 

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشی" صدا می کرد .
به موهای مواج و زیبای اون خیره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهی به این مساله نمیکرد .
آخر کلاس پیش من اومد و جزوه جلسه پیش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم "و از من خداحافظی کرد.
میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خیلی خجالتی هستم ..... علتش رو نمیدونم . 
تلفن زنگ زد .خودش بود . گریه می کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پیشش. نمیخواست تنها باشه. من هم اینکار رو کردم. وقتی کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهای معصومش بود. آرزو میکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از  2  ساعت دیدن فیلم و خوردن  3  بسته چیپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و از من خداحافظی کرد.
میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خیلی خجالتی هستم ..... علتش رو نمیدونم . 
روز قبل از جشن دانشگاه پیش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نمیخواد با من بیاد" .
من با کسی قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بودیم که اگه زمانی هیچکدوممون برای مراسمی پارتنر نداشتیم با هم دیگه باشیم ، درست مثل یه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتیم. جشن به پایان رسید . من پشت سر اون ، کنار در خروجی ، ایستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زیبا و اون چشمان همچون کریستالش بود. آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمی کرد و من این رو میدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خیلی خوبی داشتیم " ، و از من خداحافظی کرد
میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خیلی خجالتی هستم ..... علتش رو نمیدونم . 
یه روز گذشت ، سپس یک هفته ، یک سال ... قبل از اینکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصیلی فرا رسید ، من به اون نگاه می کردم که درست مثل فرشته ها روی صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگیره. میخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهی نمی کرد ، و من اینو میدونستم ، قبل از اینکه کسی خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصیلی ، با گریه منو در آغوش گرفت و سرش رو روی شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترین داداشی دنیا هستی ، متشکرم و از من خداحافظی کرد
میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خیلی خجالتی هستم ..... علتش رو نمیدونم . 
نشستم روی صندلی ، صندلی ساقدوش ، اون دختره حالا داره ازدواج میکنه ، من دیدم که "بله" رو گفت و وارد زندگی جدیدی شد. با مرد دیگه ای ازدواج کرد. من میخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اینطوری فکر نمی کرد و من اینو میدونستم ، اما قبل از اینکه از کلیسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدی ؟ متشکرم"
میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خیلی خجالتی هستم ..... علتش رو نمیدونم . 
سالهای خیلی زیادی گذشت . به تابوتی نگاه میکنم که دختری که من رو داداشی خودش میدونست توی اون خوابیده ، فقط دوستان دوران تحصیلش دور تابوت هستند ، یه نفر داره دفتر خاطراتش رو میخونه ، دختری که در دوران تحصیل اون رو نوشته. این چیزی هست که اون نوشته بود :
" تمام توجهم به اون بود. آرزو میکردم که عشقش برای من باشه. اما اون توجهی به این موضوع نداشت و من اینو میدونستم. من میخواستم بهش بگم ، میخواستم که بدونه که نمی خوام فقط برای من یه داداشی باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتی ام ... نیمدونم ... همیشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.
ای کاش این کار رو کرده بودم ................. با خودم فکر می کردم و گریه !
اگه همدیگرو دوست دارید ، به هم بگید ، خجالت نکشید ، عشق رو از هم دریغ نکنید ، خودتونو پشت القاب و اسامی مخفی نکنید ، منتظر طرف مقابل نباشید، شاید اون از شما خجالتی تر و عاشق تر باشه.
دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم و به تو احتیاج!!
  
شکسته تموم بال و پر من

              مرده تموم خیال و باور من

                             این سکوت سرد و مبهم

                                         شده تنها یادگار همسفر من

                                                       قصه ی من از کجا شروع شد

                                                               مردن چرا همیشه شد سهم آخر من

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

 از این جنس مضخرف مذکر حالم بهم میخوره همشون مریضن فقط ادعای عاشقی دارن ولی 

به جز کلمش هیچی بلد نیستن   از کمبوداتو داغون بودنت استفاده میکنن

از سادگیت نمیخوان ذات پاکتو بشناسن ادعاشون میشه بی تو میمیرن ولی 

وقتی نباشیم سراغتو از هیچ کس نمیگیرن

 

 

تاکنون دوستی را پیدا نکرده ام که به اندازه ” تنهایی ” شایسته رفاقت باشد . . .

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

 

بهـ گمـــــــــانم در زنــــــــدگی هرکس بـــــاید یک نفر باشد...

 

مرد و زن بـــــــودنش مهــــــــــم نیست...

 

فقط باید یــــــک نفــــــــر باشد...

 

یک آدم ...

 

یک دوســــــت...

 

یک همـــــــدم... یک رفیـــــــــق...

 

یک نفـــــــــر که جــــــــویای حالـــــــــت باشد...

 

که نگرانـــــــت باشد...

 

که تو را بهتـــــــر از خــــــــودت بشناسد...

 

یک نفر که شماره اش را بگیری و بگویی حالم بد است..

 

شنیدن همین یک جمله کافیست تا کار وزندگی اش را تعطیل کند...

 

و به سرعت باد خودش را به تو برساند...

 

آخر خوشبختـــــــــیست یک نفر در زنـــــــــدگیت باشد...

 

که تنها نباشی ...

 

که تنـــــــــــها نمــــــــــــانی

نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|

ﭼــﻪ ﻗﺪﺭ ﺑــﻮﯼ ﺗﻮ ﺧﻮﺑﺴﺖ...ﺑﻮﯼ ﺁﻏﻮﺷﺖ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺩﻭﺷﺖ

ﭼﻨﺎﻥ ﺯﻻﻝ ﻭ ﻟﻄﯿﻔﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ

ﺩﻭ ﺑﺎﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﺩﻭﺷﺖ

ﻭﻟــﯽ ﺑــــﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻝ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﯼ

ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺖ

ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺩﻭ ﺑﺎﻝ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ

ﺑــﻪ ﺟﺎﯼ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺑﺎﻟﻬﺎﯼ ﺧﺎﻣﻮﺷﺖ

ﮐـــﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ

ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺨﻮﺍﻧﻢ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺖ

ﺁﻫــــﺎﯼ ﺭﻭﺳﺮﯾﺖ ﺁﻓﺘــــﺎﺏ ﺗﺎﺑﺴﺘـﺎﻥ!

ﺷﮑﻮﻓﻪ ﺗﺎﺝ ﺳﺮ ﺗﻮ.ﺑﻨﻔﺸﻪ ﺗﻦ ﭘﻮﺷﺖ-

ﺑﻬﺸﺖ ﺟﺎﯼ ﻗﺸﻨﮕﯿﺴﺖ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺭﯼ ﻧﯿﺴﺖ

ﺑﻬﺸﺖﺑــــــــﺎﻍ ﺑﺰﺭﮔﯿﺴﺖ:ﺑـــــﺎﻍ ﺁﻏـــﻮﺷﺖ

ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁﺧــــﺮ ﮔﻤﺎﻥ ﻧﮑﻦ ﺣﺘﯽ


بهشت هم بروم می کنم فراموشت!
نوشته شده در دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت توسط ....|


آخرين مطالب
» دیگه بسه
» آتیش تو
» کاش
» 
» تولدم مبارک
» 
» میرم
» عیدتون مبارک
» 
» یه داستان کوتاه از مهر مادری

قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت